Η κουλτούρα της βουκολικής βίας & ανομίας

Το κοινωνικό στόκ από το οποίο προέκυψε η Νέα Ελλάδα ήταν ανομοιογενές, κατά βάση αγροτικό, σε μεγάλο βαθμό βουκολικό και προέκυψε από τις φλόγες τις Ελληνικής Επανάστασης η οποία στηρίχθηκε για την επιτυχίας της σε ημιπαράνομες ομάδες βουνίσιων αρματολών ή νησιωτών πειρατών.

Περήφανοι & λεβέντικοι πληθυσμοί με μπέσα και γινάτι διακρίθηκαν στην παραοικονομία, το μαύρο χρήμα και την βία.

Έτσι έμαθαν να ζούν για εκατοντάδες χρόνια στον εξωτικό χώρο των Βαλκανίων, από την Πρίστινα, μέχρι το Σούλι και από την Βοιωτία μέχρι τα Ζωνιανά.

Οι απόγονοι τους λίγο έχουν αλλάξει νοοτροπία από τους μετα-επαναστατικούς χρόνους.

Η εξαφάνιση από την ελληνική κοινωνία των φαινομένων βουκολικής αστικής βίας θα είναι αποτέλεσμα παρέλευσης ακόμα 2 γενεών, οικονομικής ανάπτυξης, μόρφωσης και εκσυγχρονισμού δεν λύνεται μόνο με ευγενείς διοικητικές ή δικαστικές επεμβάσεις.

Η βαθειά Τουρκοελληνική επαρχία, παράγει ακόμα κακοποίηση, θύλακες παρονομίας, αντικρατικές νοοτροπίες και παραβατικές προσωπικότητες οι οποίες άλλοτε θα εκφραστούν μέσα από το παραδοσιακό έγκλημα και άλλοτε θα εκτονωθούν μέσα από τον αριστερό ή δεξιό πολιτικό χουλιγκανισμό.

Ο ρεαλισμός και η πατριδογνωσία μπορούν να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε το φαινόμενο και μέσα από τον εκσυγχρονισμό των Βαλκανίων να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις εξάλειψης του σε βάθος γενεών.

Μέχρι τότε υπομονή και ψυχραιμία.