Τσίπρας 2.0 - Το παιδί της "Αλλαγής" που δεν αλλάζει με τίποτα

Ο Τσίπρας ανήκει στην γενιά που γαλουχήθηκε μέσα στην πολιτιστική και μορφωτική κατάπτωση της λαϊκιστικής δεκαετίας των 80'ς.

Ανδρώθηκε στην τεμπέλικη ξεγνοιασιά και αυθαιρεσία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας και έλαμψε με την πτώση του σαθρού συστήματος του εύκολου χρήματος καβαλώντας το καλάμι του επαναστάτη Μεσσία μέχρι να λουστεί μέσω Βρυξελλών το τέλος των πασοκικών φαντασιώσεων για εύκολες λύσεις, λαϊκούς τσαμπουκάδες και δανεικά και αγύριστα.

Σήμερα προσπαθεί να πείσει ότι άλλαξε, ότι έμαθε, ότι αυτή την φορά θα είναι αλλιώς ότι δεν έχασε μόνο την φρεσκάδα του αλλά και την αφέλεια και τις αυταπάτες που καλλιέργησε στα 80'ς, τελειοποίησε στα 90'ς και έβαλε σε δούλεψη στα 00'ς.

Ωστόσο ως παιδί του βαλκανικού κομμουνιστικού σωλήνα που μεταβόλισε τον λαϊκισμό του Πασόκ και αργότερα συγκυβέρνησε με το καμμένο λαϊκισμό της ΝΔ ο Τσίπρας εκπλήρωσε τον πολιτικό του προορισμό.

Θυσιάστηκε στον βωμό της πολιτικής ωρίμανσης ενός κομματιού της ελληνικής κοινωνίας που ενδόμυχα νοσταλγούσε τον Ανδρέα.

Ο παπανδρεϊκός εγγαστρίμυθος θα προστεθεί ως αντιπολιτευτική τσόντα δίπλα στις ορμονικές υστερίες της παλιά του συντρόφου και την θρησκοληψία μιας χαροκαμένης ψεκασμένης μάνας.

Τα παιδιά της αλλάγής των 80'ς που φάνταζαν ρετρό ήδη από τα 00'ς, σε έναν κόσμο που ετοιμάζεται για την 4η βιομηχανική επανάσταση δείχνουν ώς γερασμένοι πρώην influencers σε αναζήτηση καινούριων clickbait κόλπων.

Μέχρι η Ελλάδα να αποκτήσει μια σύγχρονη ευρωπαϊκού τύπου millenial αντιπολίτευση η συσπείρωση της παραδοσιακής αστικής τάξης και όσων πασοκογενών εξωραΐστηκαν πολιτιστικά είναι η μόνη λύση απέναντι στον λαϊκισμό της σύγχρονης Τουρκοελλάδας που πουλάει αέρα κοπανιστό αναζητώντας αφελείς και απελπισμένα κορόϊδα.

2