Ο Φοίνιξ 🐦🔥 της Αριστεράς ωρίμασε
Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά της νεοελληνικής κοινωνίας η αργή ενηλικίωση και η βραδεία ωρίμανση των ανθρώπων.
Ο σπουδαίος Eβραίος Ρωμανιώτης ψυχαναλυτής Ματθαίος Γιωσαφάτ έχει εξηγήσει το φαινόμενο σε βάθος ρίχνοντας φώς στην νεοελληνική οικογένεια και τις δυναμικές της.
Οι λόγοι που το νεοελληνικό οικογενειακό περιβάλλον παράγει ενήλικες με συμπλέγματα και νοοτροπία εφήβου είναι ένα κουβάρι οικονομικών, κοινωνικών, ιστορικών και θρησκευτικών καταβολών της νεοελληνικής οικογένειας και δεν είναι επί του παρόντος να τους αναλύσουμε.
Βρίσκονται ωστόσο στο επίκεντρο του πολιτικού φαινομένου Τσίπρα 1.0 αλλά και της υποτιθέμενης αναγέννησης του Τσίπρα 2.0 που στην ηλικία των 50+ προσπαθεί να πείσει ότι κατανόησε επιτέλους τον κόσμο και μπορεί να προσφέρει προστιθέμενη αξία εκτός από στιγμές αγωνίας, κάλπικης υπερηφάνειας και φτηνού λαϊκισμού.
Τα 40 είναι μια ηλικία στην οποία κάποιος που διεκδικεί να διοικήσει 10 εκατομμύρια ψυχές εκτός από εργασιακή εμπειρία, πρέπει επίσης να έχει μεταβολίσει τους βασικούς κανόνες που διέπουν αν όχι τον πλανήτη, τουλάχιστον την ήπειρο στην οποία διαμένει.
Σε αυτήν την ηλικία ο Τσίπρας με το θράσος κακομαθημένου νεοελληνικού βλαστού, την ανωριμότητα έφηβου, την ιδεοληψία κατηχούμενου και την αφέλεια βαλκάνιου θέλησε να κάνει την έφοδο στον ουρανό που αποδείχτηκε ματιά στην άβυσσο της άγνοιας του.
H ανοησία του και οι άνθρωποι που διάλεξε σε θέσεις-κλειδιά, χωρίς την παρέμβαση των Ευρωπαϊκών ελίτ, θα έστελναν την Ελλάδα σε συνθήκες Λατινικής φτώχειας.
Σήμερα στα 50+ του φθαρμένος, βαρύς και μουντός ο Τσίπρας δηλώνει αναγέννηση από τις στάχτες και ζητάει μια δεύτερη πρώτη ευκαιρία.
Ως γνήσιος αμοραλιστής κάνει πως δεν γνωρίζει τους συνοδοιπόρους του πρώτου κόλπο γκρόσσο, ως νέος Σούλ προσπαθεί να πείσει ότι είδε το φώς το αληθινό στον δρόμο προς της Δαμασκό.
Η αλήθεια είναι ότι απλά δεν έχει άλλη οικονομική ή κοινωνική διέξοδο για να χορτάσει της φιλοδοξίες και την ματαιοδοξία του.
Η νεοελληνική κοινωνία θα επαναφέρει τον Τσίπρα ή ακόμα και τον Σαμαρά ώς καρικατούρες που καθρεφτίζουν ένα κομμάτι της που αποτελεί με την σειρά του, καρικατούρα βαλκάνιας κοινωνίας των 80's.
Υπάρχει ωστόσο μια κρίσιμη μάζα ελλήνων που θέλει να αφήσει πίσω την ρετρό Τουρκοελλάδα της κασέτας και δεν θέλει να ξαναπληρώσει τα μεγαλεπήβολα μικροαστικά όνειρα ενός κενού ουσίας 50άρη που παίρνει τα προσωπικά του ρίσκα στις πλάτες των άλλων χρησιμοποιώντας δημόσιο χρήμα.
Οι επόμενες εκλογές θα είναι μια σφυγμομέτρηση πολιτικής ωριμότητας και πατριδογνωσίας.
